וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹֽנִי־בֶ֗זֶק שִׁבְעִ֣ים ׀ מְלָכִ֡ים בְּֽהֹנוֹת֩ יְדֵיהֶ֨ם וְרַגְלֵיהֶ֜ם מְקֻצָּצִ֗ים הָי֤וּ מְלַקְּטִים֙ תַּ֣חַת שֻׁלְחָנִ֔י כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי כֵּ֥ן שִׁלַּם־לִ֖י אֱלֹהִ֑ים וַיְבִיאֻ֥הוּ יְרוּשָׁלִַ֖ם וַיָּ֥מָת שָֽׁם׃ (פ)
Sinabi ni Adoni-bezek: “Pitumpung hari, na pinutol ang mga hinlalaki ng kanilang mga kamay at ng kanilang mga paa, ang namumulot noon sa ilalim ng aking hapag; kung ano ang aking ginawa, gayon din ang iginanti sa akin ng Diyos.” At dinala nila siya sa Jerusalem, at doon siya namatay.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.